An­ker­tau op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈan·kɐˌtaʊ̯/
Substantiv
Sülven: An·ker·tau
Plural: An­ker­tau­en n dat An­ker­tau
[1]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:
engelsch:

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: Anker + Tau