Fin­ger­litt op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈfɪ·ŋɐˌlɪt/
Substantiv
Sülven: Fin·ger·litt
Plural: Fin­ger­le­den n dat Fin­ger­litt
[1]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:
nedderlandsch:
engelsch:

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: Finger + Litt