ver­kla­ckern in het Nedersaksisch

Uitspraak: /fəɾˈkla·kɐn/
werkwoord
Afbreking: ver·kla·ckern
[1]
geavanceerde woordenschat

Werkwoordvormen:

infinitief:
ver­kla­ckern
voltooid deelwoord:
ver­kla­ckert
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
tegenwoordig:
ik ver­kla­cker
du ver­kla­ckerst
he/se/dat ver­kla­ckert
wi ver­kla­ckert
ji ver­kla­ckert
se ver­kla­ckert
verleden:
ik ver­kla­cker
du ver­kla­ckerst
he/se/dat ver­kla­cker
wi ver­kla­ckern
ji ver­kla­ckern
se ver­kla­ckern
voltooid:
ik heff ver­kla­ckert
du hest ver­kla­ckert
he/se/dat hett ver­kla­ckert
wi hebbt ver­kla­ckert
ji hebbt ver­kla­ckert
se hebbt ver­kla­ckert
conjunctief:
ik ver­kla­cker
du ver­kla­ckerst
he/se/dat ver­kla­cker
wi ver­kla­ckern
ji ver­kla­ckern
se ver­kla­ckern
imperatief:
ver­kla­cker!
ver­kla­ckert!

Etymologie:

Samensteld woord gevormd door: ver- + klackern