üm­dö­pen in het Nedersaksisch

Uitspraak: /ˈʏmˌdœɪ̯pm̩/
werkwoord
Afbreking: üm·dö·pen
[1]
geavanceerde woordenschat
Nedersaksisch:
Nederlands:
Engels:
Duits:

Werkwoordvormen:

infinitief:
üm­dö­pen
voltooid deelwoord:
üm­dööpt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
tegenwoordig:
ik dööp üm
du dööpst üm
he/se/dat dööpt üm
wi dööpt üm
ji dööpt üm
se dööpt üm
verleden:
ik dööp üm
du dööpst üm
he/se/dat dööp üm
wi dö­pen üm
ji dö­pen üm
se dö­pen üm
voltooid:
ik heff üm­dööpt
du hest üm­dööpt
he/se/dat hett üm­dööpt
wi hebbt üm­dööpt
ji hebbt üm­dööpt
se hebbt üm­dööpt
conjunctief:
ik dööp üm
du dööpst üm
he/se/dat dööp üm
wi dö­pen üm
ji dö­pen üm
se dö­pen üm
imperatief:
dööp üm!
dööpt üm!
infinitief:
üm­dö­pen
voltooid deelwoord:
üm­döff­t
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
tegenwoordig:
ik dööp üm
du döff­st üm
he/se/dat döff­t üm
wi dööpt üm
ji dööpt üm
se dööpt üm
verleden:
ik dööp üm
du dööpst üm
he/se/dat dööp üm
wi dö­pen üm
ji dö­pen üm
se dö­pen üm
voltooid:
ik heff üm­döff­t
du hest üm­döff­t
he/se/dat hett üm­döff­t
wi hebbt üm­döff­t
ji hebbt üm­döff­t
se hebbt üm­döff­t
conjunctief:
ik dööp üm
du dööpst üm
he/se/dat dööp üm
wi dö­pen üm
ji dö­pen üm
se dö­pen üm
imperatief:
dööp üm!
dööpt üm!

Etymologie:

Samensteld woord gevormd door: üm + döpen