verra­den auf Plattdeutsch

Aussprache: /fəɾˈɾɔːdn̩/
Verb
Silbentrennung: ver·ra·den
[1]
Aufbauwortschatz
aktiv gebraucht
plattdeutsch:
Infos över en Saak, de wisse Lüüd nich weten schöölt, an disse Lüüd wiedergeven
deutsch:

Verbformen:

Infinitiv:
verra­den
Partizip Perfekt:
verra­den
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik verraad
du verraadst
he/se/dat verraadt
wi verraadt
ji verraadt
se verraadt
Imperfekt:
ik verraad
du verraadst
he/se/dat verraad
wi verra­den
ji verra­den
se verra­den
Perfekt:
ik heff verra­den
du hest verra­den
he/se/dat hett verra­den
wi hebbt verra­den
ji hebbt verra­den
se hebbt verra­den
Konjunktiv:
ik verraad
du verraadst
he/se/dat verraad
wi verra­den
ji verra­den
se verra­den
Imperativ:
verraad!
verraadt!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: ver- + raden