verdun­nern auf Plattdeutsch

Aussprache: /fəɾˈdʊ·nɐn/
Verb
Silbentrennung: ver·dun·nern
[1]
Aufbauwortschatz
aktiv gebraucht
in der Umgangssprache gebraucht
plattdeutsch:
en Persoon en Straaf opleggen
deutsch:

Verbformen:

Infinitiv:
verdun­nern
Partizip Perfekt:
ve­r­dun­nert
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik ve­r­dun­ner
du ve­r­dun­nerst
he/se/dat ve­r­dun­nert
wi ve­r­dun­nert
ji ve­r­dun­nert
se ve­r­dun­nert
Imperfekt:
ik ve­r­dun­ner
du ve­r­dun­nerst
he/se/dat ve­r­dun­ner
wi ve­r­dun­nern
ji ve­r­dun­nern
se ve­r­dun­nern
Perfekt:
ik heff ve­r­dun­nert
du hest ve­r­dun­nert
he/se/dat hett ve­r­dun­nert
wi hebbt ve­r­dun­nert
ji hebbt ve­r­dun­nert
se hebbt ve­r­dun­nert
Konjunktiv:
ik ve­r­dun­ner
du ve­r­dun­nerst
he/se/dat ve­r­dun­ner
wi ve­r­dun­nern
ji ve­r­dun­nern
se ve­r­dun­nern
Imperativ:
ve­r­dun­ner!
ve­r­dun­nert!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: ver- + Dunner