aflang­en auf Plattdeutsch

Aussprache: /ˈafˌlaŋn̩/
Verb
Silbentrennung: af·lang·en
[1]
Randwortschatz
aktiv gebraucht
plattdeutsch:
inhalen, inkriegen
deutsch:

Verbformen:

Infinitiv:
aflang­en
Partizip Perfekt:
aflang­t
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik lang­ af
du lang­st af
he/se/dat lang­t af
wi lang­t af
ji lang­t af
se lang­t af
Imperfekt:
ik lang­ af
du lang­st af
he/se/dat lang­ af
wi lang­en af
ji lang­en af
se lang­en af
Perfekt:
ik heff aflang­t
du hest aflang­t
he/se/dat hett aflang­t
wi hebbt aflang­t
ji hebbt aflang­t
se hebbt aflang­t
Konjunktiv:
ik lang­ af
du lang­st af
he/se/dat lang­ af
wi lang­en af
ji lang­en af
se lang­en af
Imperativ:
lang­ af!
lang­t af!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: af- + langen