af­lang­en op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈafˌlaŋn̩/
Verb
Sülven: af·lang·en
[1]
Randwoortschatt
plattdüütsch:
inhalen, inkriegen
düütsch:

Verbformen:

Infinitiv:
af­lang­en
PPP:
af­lang­t
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik lang­ af
du lang­st af
he/se/dat lang­t af
wi lang­t af
ji lang­t af
se lang­t af
Vergangen Tiet:
ik lang­ af
du lang­st af
he/se/dat lang­ af
wi lang­en af
ji lang­en af
se lang­en af
Perfekt:
ik heff af­lang­t
du hest af­lang­t
he/se/dat hett af­lang­t
wi hebbt af­lang­t
ji hebbt af­lang­t
se hebbt af­lang­t
Kunjunktiv:
ik lang­ af
du lang­st af
he/se/dat lang­ af
wi lang­en af
ji lang­en af
se lang­en af
Imperativ:
lang­ af!
lang­t af!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: af- + langen