aftwe­len auf Plattdeutsch

Aussprache: /ˈafˌtvɛːln̩/
Verb
Silbentrennung: af·twe·len
[1]
Randwortschatz
aktiv gebraucht
plattdeutsch:
aftwiegen
deutsch:

Verbformen:

Infinitiv:
aftwe­len
Partizip Perfekt:
aftweelt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik tweel af
du tweelst af
he/se/dat tweelt af
wi tweelt af
ji tweelt af
se tweelt af
Imperfekt:
ik tweel af
du tweelst af
he/se/dat tweel af
wi twe­len af
ji twe­len af
se twe­len af
Perfekt:
ik bün aftweelt
du büst aftweelt
he/se/dat is aftweelt
wi sünd aftweelt
ji sünd aftweelt
se sünd aftweelt
Konjunktiv:
ik tweel af
du tweelst af
he/se/dat tweel af
wi twe­len af
ji twe­len af
se twe­len af
Imperativ:
tweel af!
tweelt af!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: af- + twelen