af­twe­len auf Plattdeutsch

Aussprache op Platt: /ˈafˌtvɛːln̩/
Verb
Silbentrennung: af·twe·len
[1]
Randwortschatz
plattdeutsch:
deutsch:

Verbformen:

Infinitiv:
aftwelen
Partizip Perfekt:
aftweelt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik tweel af
du tweelst af
he/se/dat tweelt af
wi tweelt af
ji tweelt af
se tweelt af
Imperfekt:
ik tweel af
du tweelst af
he/se/dat tweel af
wi twelen af
ji twelen af
se twelen af
Perfekt:
ik bün aftweelt
du büst aftweelt
he/se/dat is aftweelt
wi sünd aftweelt
ji sünd aftweelt
se sünd aftweelt
Konjunktiv:
ik tweel af
du tweelst af
he/se/dat tweel af
wi twelen af
ji twelen af
se twelen af
Imperativ:
tweel af!
tweelt af!

Etymologie:

Zusammengesetztes Wort bestehend aus: af + twelen