dör­föh­ren auf Plattdeutsch

Aussprache: /dœ͡ɐˈføːy̯·ɾən/
Verb
Silbentrennung: dör·föh·ren
[1]
Aufbauwortschatz
aktiv gebraucht
plattdeutsch:
bi en Fohrt passeren
deutsch:

Verbformen:

Infinitiv:
dör­föh­ren
Partizip Perfekt:
dör­fohrt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik fohr dör
du fohrst dör
he/se/dat fohrt dör
wi fohrt dör
ji fohrt dör
se fohrt dör
Imperfekt:
ik fohr dör
du fohrst dör
he/se/dat fohr dör
wi foh­ren dör
ji foh­ren dör
se foh­ren dör
Perfekt:
ik bün dör­fohrt
du büst dör­fohrt
he/se/dat is dör­fohrt
wi sünd dör­fohrt
ji sünd dör­fohrt
se sünd dör­fohrt
Konjunktiv:
ik fohr dör
du fohrst dör
he/se/dat fohr dör
wi foh­ren dör
ji foh­ren dör
se foh­ren dör
Imperativ:
fohr dör!
fohrt dör!

Etymologie:

Zusammengesetztes Wort bestehend aus: dör + föhren