dör­föh­ren op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈdœ͡ɐˌføːy̯·ɾən/
Verb
Sülven: dör·föh·ren
[1]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:
Bispelen:
Kaamt wi ok na Hamborg? — Nee, wi föhrt dor bloots dör.

Verbformen:

Infinitiv:
dör­föh­ren
PPP:
dör­föhrt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik föhr dör
du föhrst dör
he/se/dat föhrt dör
wi föhrt dör
ji föhrt dör
se föhrt dör
Vergangen Tiet:
ik föhr dör
du föhrst dör
he/se/dat föhr dör
wi föh­ren dör
ji föh­ren dör
se föh­ren dör
Perfekt:
ik heff dör­föhrt
du hest dör­föhrt
he/se/dat hett dör­föhrt
wi hebbt dör­föhrt
ji hebbt dör­föhrt
se hebbt dör­föhrt
Kunjunktiv:
ik föhr dör
du föhrst dör
he/se/dat föhr dör
wi föh­ren dör
ji föh­ren dör
se föh­ren dör
Imperativ:
föhr dör!
föhrt dör!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: dör + föhren