infang­en auf Plattdeutsch

Aussprache: /ˈɪnˌfaŋn̩/
Verb
Silbentrennung: in·fang·en
[1]
Aufbauwortschatz
aktiv gebraucht
plattdeutsch:
deutsch:

Verbformen:

Infinitiv:
infang­en
Partizip Perfekt:
infung­en
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik fang­ in
du fang­st in
he/se/dat fang­t in
wi fang­t in
ji fang­t in
se fang­t in
Imperfekt:
ik füng­ in
du füng­st in
he/se/dat füng­ in
wi füng­en in
ji füng­en in
se füng­en in
Perfekt:
ik heff infung­en
du hest infung­en
he/se/dat hett infung­en
wi hebbt infung­en
ji hebbt infung­en
se hebbt infung­en
Konjunktiv:
ik füng­ in
du füng­st in
he/se/dat füng­ in
wi füng­en in
ji füng­en in
se füng­en in
Imperativ:
fang­ in!
fang­t in!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: in + fangen