in­fan­gen auf Plattdeutsch

Aussprache op Platt: /ˈɪnˌfaŋn̩/
Verb
Silbentrennung: in·fan·gen
[1]
Aufbauwortschatz
plattdeutsch:
deutsch:
niederländisch:
englisch:
Beispiele:
[2]
Aufbauwortschatz
sik ~
plattdeutsch:
deutsch:
niederländisch:
englisch:
Beispiele:
Ik heff mi en Snööv infungen.

Verbformen:

Infinitiv:
infangen
Partizip Perfekt:
infungen
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik fang in
du fangst in
he/se/dat fangt in
wi fangt in
ji fangt in
se fangt in
Imperfekt:
ik füng in
du füngst in
he/se/dat füng in
wi füngen in
ji füngen in
se füngen in
Perfekt:
ik heff infungen
du hest infungen
he/se/dat hett infungen
wi hebbt infungen
ji hebbt infungen
se hebbt infungen
Konjunktiv:
ik füng in
du füngst in
he/se/dat füng in
wi füngen in
ji füngen in
se füngen in
Imperativ:
fang in!
fangt in!
Infinitiv:
infangen
Partizip Perfekt:
infangen
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik fang in
du fangst in
he/se/dat fangt in
wi fangt in
ji fangt in
se fangt in
Imperfekt:
ik füng in
du füngst in
he/se/dat füng in
wi füngen in
ji füngen in
se füngen in
Perfekt:
ik heff infangen
du hest infangen
he/se/dat hett infangen
wi hebbt infangen
ji hebbt infangen
se hebbt infangen
Konjunktiv:
ik füng in
du füngst in
he/se/dat füng in
wi füngen in
ji füngen in
se füngen in
Imperativ:
fang in!
fangt in!
Infinitiv:
infangen
Partizip Perfekt:
infangen
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik fang in
du fangst in
he/se/dat fangt in
wi fangt in
ji fangt in
se fangt in
Imperfekt:
ik fung in
du fungst in
he/se/dat fung in
wi fungen in
ji fungen in
se fungen in
Perfekt:
ik heff infangen
du hest infangen
he/se/dat hett infangen
wi hebbt infangen
ji hebbt infangen
se hebbt infangen
Konjunktiv:
ik fung in
du fungst in
he/se/dat fung in
wi fungen in
ji fungen in
se fungen in
Imperativ:
fang in!
fangt in!

Etymologie:

Zusammengesetztes Wort bestehend aus: in + fangen