utpa­cken auf Plattdeutsch

Aussprache: /ˈuːtˌpakn̩/
Verb
Silbentrennung: ut·pa·cken
[1]
Aufbauwortschatz
aktiv gebraucht
plattdeutsch:
wat ut wat rutnehmen
deutsch:

Verbformen:

Infinitiv:
utpa­cken
Partizip Perfekt:
utpa­ckt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik pa­ck ut
du pa­ckst ut
he/se/dat pa­ckt ut
wi pa­ckt ut
ji pa­ckt ut
se pa­ckt ut
Imperfekt:
ik pa­ck ut
du pa­ckst ut
he/se/dat pa­ck ut
wi pa­cken ut
ji pa­cken ut
se pa­cken ut
Perfekt:
ik heff utpa­ckt
du hest utpa­ckt
he/se/dat hett utpa­ckt
wi hebbt utpa­ckt
ji hebbt utpa­ckt
se hebbt utpa­ckt
Konjunktiv:
ik pa­ck ut
du pa­ckst ut
he/se/dat pa­ck ut
wi pa­cken ut
ji pa­cken ut
se pa­cken ut
Imperativ:
pa­ck ut!
pa­ckt ut!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: ut + packen