pa­cken auf Plattdeutsch

Aussprache: /ˈpakn̩/
Verb
Silbentrennung: pa·cken
[1]
Aufbauwortschatz
aktiv gebraucht
plattdeutsch:
opschichten, en Behöller füllen
deutsch:
packen
Beispiele:
[1] Bi 't Strohföhren mööt de Strohbunnen goot packt warrn, ans kann licht de Wagen ümkippen.
[2]
Aufbauwortschatz
aktiv gebraucht
plattdeutsch:
griepen un fasthollen
deutsch:
Beispiele:
[1] Pack mi nich an!

Verbformen:

Infinitiv:
pa­cken
Partizip Perfekt:
pa­ckt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik pa­ck
du pa­ckst
he/se/dat pa­ckt
wi pa­ckt
ji pa­ckt
se pa­ckt
Imperfekt:
ik pa­ck
du pa­ckst
he/se/dat pa­ck
wi pa­cken
ji pa­cken
se pa­cken
Perfekt:
ik heff pa­ckt
du hest pa­ckt
he/se/dat hett pa­ckt
wi hebbt pa­ckt
ji hebbt pa­ckt
se hebbt pa­ckt
Konjunktiv:
ik pa­ck
du pa­ckst
he/se/dat pa­ck
wi pa­cken
ji pa­cken
se pa­cken
Imperativ:
pa­ck!
pa­ckt!