krö­peln auf Plattdeutsch

Aussprache op Platt: /ˈkɾøː·pəln/
Verb
Silbentrennung: krö·peln
[1]
Aufbauwortschatz

Verbformen:

Infinitiv:
kröpeln
Partizip Perfekt:
kröpelt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik kröpel
du kröpelst
he/se/dat kröpelt
wi kröpelt
ji kröpelt
se kröpelt
Imperfekt:
ik kröpel
du kröpelst
he/se/dat kröpel
wi kröpeln
ji kröpeln
se kröpeln
Perfekt:
ik heff kröpelt
du hest kröpelt
he/se/dat hett kröpelt
wi hebbt kröpelt
ji hebbt kröpelt
se hebbt kröpelt
Konjunktiv:
ik kröpel
du kröpelst
he/se/dat kröpel
wi kröpeln
ji kröpeln
se kröpeln
Imperativ:
kröpel!
kröpelt!

Etymologie:

Wort abgeleitet von: Kröpel