vö­ran­ka­men auf Plattdeutsch

Aussprache: /ˈføː·ɾˌan·kɔːm̩/
Verb
Silbentrennung: vö·ran·ka·men
[1]
Aufbauwortschatz
plattdeutsch:
deutsch:
niederländisch:
englisch:
Beispiele:

Verbformen:

Infinitiv:
vö­ran­ka­men
Partizip Perfekt:
vö­ran­ka­men
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik kaam vöran
du kumm­st vöran
he/se/dat kumm­t vöran
wi kaamt vöran
ji kaamt vöran
se kaamt vöran
Imperfekt:
ik keem vöran
du keemst vöran
he/se/dat keem vöran
wi ke­men vöran
ji ke­men vöran
se ke­men vöran
Perfekt:
ik bün vö­ran­ka­men
du büst vö­ran­ka­men
he/se/dat is vö­ran­ka­men
wi sünd vö­ran­ka­men
ji sünd vö­ran­ka­men
se sünd vö­ran­ka­men
Konjunktiv:
ik keem vöran
du keemst vöran
he/se/dat keem vöran
wi ke­men vöran
ji ke­men vöran
se ke­men vöran
Imperativ:
kaam vöran!
kaamt vöran!
Infinitiv:
vö­ran­ka­men
Partizip Perfekt:
vö­ran­ka­men
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik kumm vöran
du kumm­st vöran
he/se/dat kumm­t vöran
wi kaamt vöran
ji kaamt vöran
se kaamt vöran
Imperfekt:
ik keem vöran
du keemst vöran
he/se/dat keem vöran
wi ke­men vöran
ji ke­men vöran
se ke­men vöran
Perfekt:
ik bün vö­ran­ka­men
du büst vö­ran­ka­men
he/se/dat is vö­ran­ka­men
wi sünd vö­ran­ka­men
ji sünd vö­ran­ka­men
se sünd vö­ran­ka­men
Konjunktiv:
ik keem vöran
du keemst vöran
he/se/dat keem vöran
wi ke­men vöran
ji ke­men vöran
se ke­men vöran
Imperativ:
kaam vöran!
kaamt vöran!

Etymologie:

Zusammengesetztes Wort bestehend aus: vöran + kamen