to­schru­ven auf Plattdeutsch

Aussprache op Platt: /ˈtɔu̯ˌʃɾuːm̩/
Verb
Silbentrennung: to·schru·ven
[1]
Aufbauwortschatz
plattdeutsch:
deutsch:
niederländisch:

Verbformen:

Infinitiv:
toschruven
Partizip Perfekt:
toschruuvt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik schruuv to
du schruuvst to
he/se/dat schruuvt to
wi schruuvt to
ji schruuvt to
se schruuvt to
Imperfekt:
ik schruuv to
du schruuvst to
he/se/dat schruuv to
wi schruven to
ji schruven to
se schruven to
Perfekt:
ik heff toschruuvt
du hest toschruuvt
he/se/dat hett toschruuvt
wi hebbt toschruuvt
ji hebbt toschruuvt
se hebbt toschruuvt
Konjunktiv:
ik schruuv to
du schruuvst to
he/se/dat schruuv to
wi schruven to
ji schruven to
se schruven to
Imperativ:
schruuv to!
schruuvt to!
Infinitiv:
toschruven
Partizip Perfekt:
toschraven
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik schruuv to
du schruuvst to
he/se/dat schruuvt to
wi schruuvt to
ji schruuvt to
se schruuvt to
Imperfekt:
ik schrööv to
du schröövst to
he/se/dat schrööv to
wi schröven to
ji schröven to
se schröven to
Perfekt:
ik heff toschraven
du hest toschraven
he/se/dat hett toschraven
wi hebbt toschraven
ji hebbt toschraven
se hebbt toschraven
Konjunktiv:
ik schrööv to
du schröövst to
he/se/dat schrööv to
wi schröven to
ji schröven to
se schröven to
Imperativ:
schruuv to!
schruuvt to!

Etymologie:

Zusammengesetztes Wort bestehend aus: to + schruven