Pronunciation: /ˈtɔu̯ˌʃɾuːm̩/
verb
Syllabication: to·schru·ven
[1]
advanced vocabulary
Low Saxon:
German:

Verbforms:

infinitive:
toschruven
past participle:
toschruuvt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
present:
ik schruuv to
du schruuvst to
he/se/dat schruuvt to
wi schruuvt to
ji schruuvt to
se schruuvt to
past:
ik schruuv to
du schruuvst to
he/se/dat schruuv to
wi schruven to
ji schruven to
se schruven to
perfect:
ik heff toschruuvt
du hest toschruuvt
he/se/dat hett toschruuvt
wi hebbt toschruuvt
ji hebbt toschruuvt
se hebbt toschruuvt
conjunctive:
ik schruuv to
du schruuvst to
he/se/dat schruuv to
wi schruven to
ji schruven to
se schruven to
imperative:
schruuv to!
schruuvt to!
infinitive:
toschruven
past participle:
toschraven
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
present:
ik schruuv to
du schruuvst to
he/se/dat schruuvt to
wi schruuvt to
ji schruuvt to
se schruuvt to
past:
ik schrööv to
du schröövst to
he/se/dat schrööv to
wi schröven to
ji schröven to
se schröven to
perfect:
ik heff toschraven
du hest toschraven
he/se/dat hett toschraven
wi hebbt toschraven
ji hebbt toschraven
se hebbt toschraven
conjunctive:
ik schrööv to
du schröövst to
he/se/dat schrööv to
wi schröven to
ji schröven to
se schröven to
imperative:
schruuv to!
schruuvt to!

Etymology:

Compound word constructed from: to + schruven