utge­ten auf Plattdeutsch

Aussprache: /ˈuːtˌɡɛɪ̯tn̩/
Verb
Silbentrennung: ut·ge·ten
[1]
Aufbauwortschatz
aktiv gebraucht
plattdeutsch:
en Behöller leddig maken
deutsch:

Verbformen:

Infinitiv:
utge­ten
Partizip Perfekt:
utga­ten
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik geet ut
du gütt­st ut
he/se/dat gütt ut
wi geet ut
ji geet ut
se geet ut
Imperfekt:
ik gööt ut
du göötst ut
he/se/dat gööt ut
wi gö­ten ut
ji gö­ten ut
se gö­ten ut
Perfekt:
ik heff utga­ten
du hest utga­ten
he/se/dat hett utga­ten
wi hebbt utga­ten
ji hebbt utga­ten
se hebbt utga­ten
Konjunktiv:
ik gööt ut
du göötst ut
he/se/dat gööt ut
wi gö­ten ut
ji gö­ten ut
se gö­ten ut
Imperativ:
geet ut!
geet ut!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: ut + geten