ut­ge­ten op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈuːtˌɡɛɪ̯tn̩/
Verb
Sülven: ut·ge·ten
[1]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
nedderlandsch:
engelsch:
düütsch:
Bispelen:

Verbformen:

Infinitiv:
ut­ge­ten
PPP:
ut­ga­ten
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik geet ut
du gütt­st ut
he/se/dat gütt ut
wi geet ut
ji geet ut
se geet ut
Vergangen Tiet:
ik gööt ut
du göötst ut
he/se/dat gööt ut
wi gö­ten ut
ji gö­ten ut
se gö­ten ut
Perfekt:
ik heff ut­ga­ten
du hest ut­ga­ten
he/se/dat hett ut­ga­ten
wi hebbt ut­ga­ten
ji hebbt ut­ga­ten
se hebbt ut­ga­ten
Kunjunktiv:
ik gööt ut
du göötst ut
he/se/dat gööt ut
wi gö­ten ut
ji gö­ten ut
se gö­ten ut
Imperativ:
geet ut!
geet ut!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: ut + geten