utleh­ren auf Plattdeutsch

Aussprache: /ˈuːtˌlɛː·ɾən/
Verb
Silbentrennung: ut·leh·ren
[1]
Aufbauwortschatz
aktiv gebraucht
plattdeutsch:
deutsch:

Verbformen:

Infinitiv:
utleh­ren
Partizip Perfekt:
utlehrt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik lehr ut
du lehrst ut
he/se/dat lehrt ut
wi lehrt ut
ji lehrt ut
se lehrt ut
Imperfekt:
ik lehr ut
du lehrst ut
he/se/dat lehr ut
wi leh­ren ut
ji leh­ren ut
se leh­ren ut
Perfekt:
ik heff utlehrt
du hest utlehrt
he/se/dat hett utlehrt
wi hebbt utlehrt
ji hebbt utlehrt
se hebbt utlehrt
Konjunktiv:
ik lehr ut
du lehrst ut
he/se/dat lehr ut
wi leh­ren ut
ji leh­ren ut
se leh­ren ut
Imperativ:
lehr ut!
lehrt ut!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: ut + lehren