utstu­de­ren auf Plattdeutsch

Aussprache: /ˈuːtˌstuː·dɛː·ɾən/
Verb
Silbentrennung: ut·stu·de·ren
[1]
Aufbauwortschatz
aktiv gebraucht
plattdeutsch:
niederländisch:
[2]
Aufbauwortschatz
aktiv gebraucht
plattdeutsch:
gründlich utforschen

Verbformen:

Infinitiv:
utstu­de­ren
Partizip Perfekt:
utstu­deert
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik stu­deer ut
du stu­deerst ut
he/se/dat stu­deert ut
wi stu­deert ut
ji stu­deert ut
se stu­deert ut
Imperfekt:
ik stu­deer ut
du stu­deerst ut
he/se/dat stu­deer ut
wi stu­de­ren ut
ji stu­de­ren ut
se stu­de­ren ut
Perfekt:
ik heff utstu­deert
du hest utstu­deert
he/se/dat hett utstu­deert
wi hebbt utstu­deert
ji hebbt utstu­deert
se hebbt utstu­deert
Konjunktiv:
ik stu­deer ut
du stu­deerst ut
he/se/dat stu­deer ut
wi stu­de­ren ut
ji stu­de­ren ut
se stu­de­ren ut
Imperativ:
stu­deer ut!
stu­deert ut!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: ut + studeren