gniff­la­chen auf Plattdeutsch

Aussprache op Platt: /ˈɡnɪfˌlaxn̩/
Verb
Silbentrennung: gniff·la·chen
[1]
Aufbauwortschatz

Verbformen:

Infinitiv:
gnifflachen
Partizip Perfekt:
gnifflacht
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik gnifflach
du gnifflachst
he/se/dat gnifflacht
wi gnifflacht
ji gnifflacht
se gnifflacht
Imperfekt:
ik gnifflach
du gnifflachst
he/se/dat gnifflach
wi gnifflachen
ji gnifflachen
se gnifflachen
Perfekt:
ik heff gnifflacht
du hest gnifflacht
he/se/dat hett gnifflacht
wi hebbt gnifflacht
ji hebbt gnifflacht
se hebbt gnifflacht
Konjunktiv:
ik gnifflach
du gnifflachst
he/se/dat gnifflach
wi gnifflachen
ji gnifflachen
se gnifflachen
Imperativ:
gnifflach!
gnifflacht!

Etymologie:

Wort abgeleitet von: lachen