gniff­la­chen op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈɡnɪfˌlaxn̩/
Verb
Sülven: gniff·la·chen
[1]
Opbowoortschatt

Verbformen:

Infinitiv:
gniff­la­chen
PPP:
gniff­la­cht
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik gniff­la­ch
du gniff­la­chst
he/se/dat gniff­la­cht
wi gniff­la­cht
ji gniff­la­cht
se gniff­la­cht
Vergangen Tiet:
ik gniff­la­ch
du gniff­la­chst
he/se/dat gniff­la­ch
wi gniff­la­chen
ji gniff­la­chen
se gniff­la­chen
Perfekt:
ik heff gniff­la­cht
du hest gniff­la­cht
he/se/dat hett gniff­la­cht
wi hebbt gniff­la­cht
ji hebbt gniff­la­cht
se hebbt gniff­la­cht
Kunjunktiv:
ik gniff­la­ch
du gniff­la­chst
he/se/dat gniff­la­ch
wi gniff­la­chen
ji gniff­la­chen
se gniff­la­chen
Imperativ:
gniff­la­ch!
gniff­la­cht!

Etymologie:

Woort afleidt von: lachen