opfal­len auf Plattdeutsch

Aussprache: /ˈɔpˌfaln̩/
Verb
Silbentrennung: op·fal·len
[1]
Aufbauwortschatz
aktiv gebraucht
plattdeutsch:
deutsch:

Verbformen:

Infinitiv:
opfal­len
Partizip Perfekt:
opful­len
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik fall op
du fall­st op
he/se/dat fall­t op
wi fall­t op
ji fall­t op
se fall­t op
Imperfekt:
ik füll op
du füll­st op
he/se/dat füll op
wi fül­len op
ji fül­len op
se fül­len op
Perfekt:
ik bün opful­len
du büst opful­len
he/se/dat is opful­len
wi sünd opful­len
ji sünd opful­len
se sünd opful­len
Konjunktiv:
ik füll op
du füll­st op
he/se/dat füll op
wi fül­len op
ji fül­len op
se fül­len op
Imperativ:
fall op!
fall­t op!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: op + fallen