Aussprache op Platt: /ˈɔpˌfaln̩/
Verb
Silbentrennung: op·fal·len
[1]
Aufbauwortschatz
plattdeutsch:
deutsch:
niederländisch:
englisch:
Beispiele:
Mit mien Hoot bün ik överall opfullen.

Verbformen:

Infinitiv:
opfallen
Partizip Perfekt:
opfullen
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik fall op
du fallst op
he/se/dat fallt op
wi fallt op
ji fallt op
se fallt op
Imperfekt:
ik füll op
du füllst op
he/se/dat füll op
wi füllen op
ji füllen op
se füllen op
Perfekt:
ik bün opfullen
du büst opfullen
he/se/dat is opfullen
wi sünd opfullen
ji sünd opfullen
se sünd opfullen
Konjunktiv:
ik füll op
du füllst op
he/se/dat füll op
wi füllen op
ji füllen op
se füllen op
Imperativ:
fall op!
fallt op!
Infinitiv:
opfallen
Partizip Perfekt:
opfallen
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik fall op
du fallst op
he/se/dat fallt op
wi fallt op
ji fallt op
se fallt op
Imperfekt:
ik full op
du fullst op
he/se/dat full op
wi fullen op
ji fullen op
se fullen op
Perfekt:
ik bün opfallen
du büst opfallen
he/se/dat is opfallen
wi sünd opfallen
ji sünd opfallen
se sünd opfallen
Konjunktiv:
ik full op
du fullst op
he/se/dat full op
wi fullen op
ji fullen op
se fullen op
Imperativ:
fall op!
fallt op!

Etymologie:

Zusammengesetztes Wort bestehend aus: op + fallen