verpim­peln auf Plattdeutsch

Aussprache: /fəɾˈpɪm·pəln/
Verb
Silbentrennung: ver·pim·peln
[1]
Aufbauwortschatz
aktiv gebraucht
plattdeutsch:
verhätscheln
englisch:
deutsch:

Verbformen:

Infinitiv:
verpim­peln
Partizip Perfekt:
ve­r­pim­pelt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik ve­r­pim­pel
du ve­r­pim­pelst
he/se/dat ve­r­pim­pelt
wi ve­r­pim­pelt
ji ve­r­pim­pelt
se ve­r­pim­pelt
Imperfekt:
ik ve­r­pim­pel
du ve­r­pim­pelst
he/se/dat ve­r­pim­pel
wi ve­r­pim­peln
ji ve­r­pim­peln
se ve­r­pim­peln
Perfekt:
ik heff ve­r­pim­pelt
du hest ve­r­pim­pelt
he/se/dat hett ve­r­pim­pelt
wi hebbt ve­r­pim­pelt
ji hebbt ve­r­pim­pelt
se hebbt ve­r­pim­pelt
Konjunktiv:
ik ve­r­pim­pel
du ve­r­pim­pelst
he/se/dat ve­r­pim­pel
wi ve­r­pim­peln
ji ve­r­pim­peln
se ve­r­pim­peln
Imperativ:
ve­r­pim­pel!
ve­r­pim­pelt!