knütt­fuus­ten auf Plattdeutsch

Aussprache: /ˈknʏtˌfuːstn̩/
Verb
Silbentrennung: knütt·fuus·ten
[1]
Randwortschatz
aktiv gebraucht
plattdeutsch:
de Füüst ballen
deutsch:
[2]
Randwortschatz
aktiv gebraucht
plattdeutsch:
mit ballte Füüst drauen

Verbformen:

Infinitiv:
knütt­fuus­ten
Partizip Perfekt:
knüt­t­fuust
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik knüt­t­fuust
du knüt­t­fuustst
he/se/dat knüt­t­fuust
wi knüt­t­fuust
ji knüt­t­fuust
se knüt­t­fuust
Imperfekt:
ik knüt­t­fuust
du knüt­t­fuustst
he/se/dat knüt­t­fuust
wi knüt­t­fuus­ten
ji knüt­t­fuus­ten
se knüt­t­fuus­ten
Perfekt:
ik heff knüt­t­fuust
du hest knüt­t­fuust
he/se/dat hett knüt­t­fuust
wi hebbt knüt­t­fuust
ji hebbt knüt­t­fuust
se hebbt knüt­t­fuust
Konjunktiv:
ik knüt­t­fuust
du knüt­t­fuustst
he/se/dat knüt­t­fuust
wi knüt­t­fuus­ten
ji knüt­t­fuus­ten
se knüt­t­fuus­ten
Imperativ:
knüt­t­fuust!
knüt­t­fuust!

Etymologie:

Zusammengesetztes Wort bestehend aus: Knütt + Fuust