anpas­sen auf Plattdeutsch

Aussprache: /ˈanˌpasn̩/
Verb
Silbentrennung: an·pas·sen
[1]
Aufbauwortschatz
aktiv gebraucht
plattdeutsch:
en Stück Kleedaasch antehn, üm to kieken, wat dat ok sitt
deutsch:

Verbformen:

Infinitiv:
anpas­sen
Partizip Perfekt:
anpass­t
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik pass an
du pass­st an
he/se/dat pass­t an
wi pass­t an
ji pass­t an
se pass­t an
Imperfekt:
ik pass an
du pass­st an
he/se/dat pass an
wi pas­sen an
ji pas­sen an
se pas­sen an
Perfekt:
ik heff anpass­t
du hest anpass­t
he/se/dat hett anpass­t
wi hebbt anpass­t
ji hebbt anpass­t
se hebbt anpass­t
Konjunktiv:
ik pass an
du pass­st an
he/se/dat pass an
wi pas­sen an
ji pas­sen an
se pas­sen an
Imperativ:
pass an!
pass­t an!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: an + passen