opfle­gen auf Plattdeutsch

Aussprache: /ˈɔpˌflɛɪ̯ɡn̩/
Verb
Silbentrennung: op·fle·gen
[1]
Aufbauwortschatz
aktiv gebraucht
plattdeutsch:
von’n Bodden opstiegen in de Höögd
deutsch:

Verbformen:

Infinitiv:
opfle­gen
Partizip Perfekt:
opfla­gen
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik fleeg op
du flügg­st op
he/se/dat flügg­t op
wi fleegt op
ji fleegt op
se fleegt op
Imperfekt:
ik flöög op
du flöögst op
he/se/dat flöög op
wi flö­gen op
ji flö­gen op
se flö­gen op
Perfekt:
ik bün opfla­gen
du büst opfla­gen
he/se/dat is opfla­gen
wi sünd opfla­gen
ji sünd opfla­gen
se sünd opfla­gen
Konjunktiv:
ik flöög op
du flöögst op
he/se/dat flöög op
wi flö­gen op
ji flö­gen op
se flö­gen op
Imperativ:
fleeg op!
fleegt op!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: op + flegen