an­drö­gen auf Plattdeutsch

Aussprache: /ˈanˌdɾøːɡn̩/
Verb
Silbentrennung: an·drö·gen
[1]
Aufbauwortschatz
aktiv gebraucht
plattdeutsch:
deutsch:

Verbformen:

Infinitiv:
an­drö­gen
Partizip Perfekt:
an­dröögt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik dröög an
du dröögst an
he/se/dat dröögt an
wi dröögt an
ji dröögt an
se dröögt an
Imperfekt:
ik dröög an
du dröögst an
he/se/dat dröög an
wi drö­gen an
ji drö­gen an
se drö­gen an
Perfekt:
ik bün an­dröögt
du büst an­dröögt
he/se/dat is an­dröögt
wi sünd an­dröögt
ji sünd an­dröögt
se sünd an­dröögt
Konjunktiv:
ik dröög an
du dröögst an
he/se/dat dröög an
wi drö­gen an
ji drö­gen an
se drö­gen an
Imperativ:
dröög an!
dröögt an!

Etymologie:

Zusammengesetztes Wort bestehend aus: an + drögen