dör­kie­ken auf Plattdeutsch

Aussprache: /dœ͡ɐˈkiːkn̩/
Verb
Silbentrennung: dör·kie·ken
[1]
Aufbauwortschatz
aktiv gebraucht
plattdeutsch:
en Sichtmööglichkeit bruken, de dat verlöövt wat to sehn, ok wenn en Hinnernis vör een is
deutsch:
englisch:
Beispiele:
[1] De lütt Jung keek dör de Tralljen von sine Loopstall dör.
[2]
Aufbauwortschatz
aktiv gebraucht
plattdeutsch:
sik dör wat dörarbeiden un na wat kieken
deutsch:
Beispiele:
[1] De Stüürnnakieker hett all Poppeern dörkeken, aver nix funnen.

Verbformen:

Infinitiv:
dör­kie­ken
Partizip Perfekt:
dör­ke­ken
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik kiek dör
du ki­ckst dör
he/se/dat ki­ckt dör
wi kiekt dör
ji kiekt dör
se kiekt dör
Imperfekt:
ik keek dör
du keekst dör
he/se/dat keek dör
wi ke­ken dör
ji ke­ken dör
se ke­ken dör
Perfekt:
ik heff dör­ke­ken
du hest dör­ke­ken
he/se/dat hett dör­ke­ken
wi hebbt dör­ke­ken
ji hebbt dör­ke­ken
se hebbt dör­ke­ken
Konjunktiv:
ik keek dör
du keekst dör
he/se/dat keek dör
wi ke­ken dör
ji ke­ken dör
se ke­ken dör
Imperativ:
kiek dör!
kiekt dör!

Etymologie:

Zusammengesetztes Wort bestehend aus: dör + kieken