dör­kie­ken auf Plattdeutsch

Aussprache op Platt: /ˈdœ͡ɐˌkiːkn̩/
Verb
Silbentrennung: dör·kie·ken
[1]
Aufbauwortschatz
plattdeutsch:
en Sichtmööglichkeit bruken, de dat verlöövt wat to sehn, ok wenn en Hinnernis vör een is
deutsch:
englisch:
Beispiele:
Lütt de lütte Jung keek dör de Trallgen von sien Loopstall dör.
[2]
Aufbauwortschatz
plattdeutsch:
sik dör wat dörarbeiden un na wat kieken
deutsch:
Beispiele:
De Stüürnnakieker hett all Popeern dörkeken, aver nix funnen.

Verbformen:

Infinitiv:
dörkieken
Partizip Perfekt:
dörkeken
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik kiek dör
du kickst dör
he/se/dat kickt dör
wi kiekt dör
ji kiekt dör
se kiekt dör
Imperfekt:
ik keek dör
du keekst dör
he/se/dat keek dör
wi keken dör
ji keken dör
se keken dör
Perfekt:
ik heff dörkeken
du hest dörkeken
he/se/dat hett dörkeken
wi hebbt dörkeken
ji hebbt dörkeken
se hebbt dörkeken
Konjunktiv:
ik keek dör
du keekst dör
he/se/dat keek dör
wi keken dör
ji keken dör
se keken dör
Imperativ:
kiek dör!
kiekt dör!

Etymologie:

Zusammengesetztes Wort bestehend aus: dör + kieken