reck­hal­sen auf Plattdeutsch

Aussprache op Platt: /ˈɾɛkˌhalsn̩/
Verb
Silbentrennung: reck·hal·sen
[1]
Aufbauwortschatz
plattdeutsch:
deutsch:
[2]
Randwortschatz
plattdeutsch:
stolzeren
deutsch:

Verbformen:

Infinitiv:
reckhalsen
Partizip Perfekt:
reckhalst
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik reckhals
du reckhalst
he/se/dat reckhalst
wi reckhalst
ji reckhalst
se reckhalst
Imperfekt:
ik reckhals
du reckhalst
he/se/dat reckhals
wi reckhalsen
ji reckhalsen
se reckhalsen
Perfekt:
ik heff reckhalst
du hest reckhalst
he/se/dat hett reckhalst
wi hebbt reckhalst
ji hebbt reckhalst
se hebbt reckhalst
Konjunktiv:
ik reckhals
du reckhalst
he/se/dat reckhals
wi reckhalsen
ji reckhalsen
se reckhalsen
Imperativ:
reckhals!
reckhalst!

Etymologie:

Zusammengesetztes Wort bestehend aus: recken + Hals