schum­peln auf Plattdeutsch

Aussprache: /ʃʊm·pəln/
Verb
Silbentrennung: schum·peln
[1]
Randwortschatz
aktiv gebraucht
plattdeutsch:
wankend gahn
deutsch:

Verbformen:

Infinitiv:
schum­peln
Partizip Perfekt:
schum­pelt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik schum­pel
du schum­pelst
he/se/dat schum­pelt
wi schum­pelt
ji schum­pelt
se schum­pelt
Imperfekt:
ik schum­pel
du schum­pelst
he/se/dat schum­pel
wi schum­peln
ji schum­peln
se schum­peln
Perfekt:
ik heff schum­pelt
du hest schum­pelt
he/se/dat hett schum­pelt
wi hebbt schum­pelt
ji hebbt schum­pelt
se hebbt schum­pelt
Konjunktiv:
ik schum­pel
du schum­pelst
he/se/dat schum­pel
wi schum­peln
ji schum­peln
se schum­peln
Imperativ:
schum­pel!
schum­pelt!