af­spo­ren auf Plattdeutsch

Aussprache op Platt: /ˈafˌspɔː·ɾən/
Verb
Silbentrennung: af·spo·ren
[1]
Aufbauwortschatz
plattdeutsch:
deutsch:

Verbformen:

Infinitiv:
afsporen
Partizip Perfekt:
afspoort
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik spoor af
du spoorst af
he/se/dat spoort af
wi spoort af
ji spoort af
se spoort af
Imperfekt:
ik spoor af
du spoorst af
he/se/dat spoor af
wi sporen af
ji sporen af
se sporen af
Perfekt:
ik heff afspoort
du hest afspoort
he/se/dat hett afspoort
wi hebbt afspoort
ji hebbt afspoort
se hebbt afspoort
Konjunktiv:
ik spoor af
du spoorst af
he/se/dat spoor af
wi sporen af
ji sporen af
se sporen af
Imperativ:
spoor af!
spoort af!

Etymologie:

Zusammengesetztes Wort bestehend aus: af + sporen