ut­le­peln auf Plattdeutsch

Aussprache op Platt: /ˈuːtˌlɛː·pəln/
Verb
Silbentrennung: ut·le·peln
[1]
Aufbauwortschatz
plattdeutsch:
deutsch:

Verbformen:

Infinitiv:
utlepeln
Partizip Perfekt:
utlepelt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik lepel ut
du lepelst ut
he/se/dat lepelt ut
wi lepelt ut
ji lepelt ut
se lepelt ut
Imperfekt:
ik lepel ut
du lepelst ut
he/se/dat lepel ut
wi lepeln ut
ji lepeln ut
se lepeln ut
Perfekt:
ik heff utlepelt
du hest utlepelt
he/se/dat hett utlepelt
wi hebbt utlepelt
ji hebbt utlepelt
se hebbt utlepelt
Konjunktiv:
ik lepel ut
du lepelst ut
he/se/dat lepel ut
wi lepeln ut
ji lepeln ut
se lepeln ut
Imperativ:
lepel ut!
lepelt ut!

Etymologie:

Zusammengesetztes Wort bestehend aus: ut + lepeln