le­peln auf Plattdeutsch

Aussprache: /ˈlɛː·pəln/
Verb
Silbentrennung: le·peln
[1]
Aufbauwortschatz
plattdeutsch:
deutsch:

Verbformen:

Infinitiv:
le­peln
Partizip Perfekt:
le­pelt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik le­pel
du le­pelst
he/se/dat le­pelt
wi le­pelt
ji le­pelt
se le­pelt
Imperfekt:
ik le­pel
du le­pelst
he/se/dat le­pel
wi le­peln
ji le­peln
se le­peln
Perfekt:
ik heff le­pelt
du hest le­pelt
he/se/dat hett le­pelt
wi hebbt le­pelt
ji hebbt le­pelt
se hebbt le­pelt
Konjunktiv:
ik le­pel
du le­pelst
he/se/dat le­pel
wi le­peln
ji le­peln
se le­peln
Imperativ:
le­pel!
le­pelt!

Etymologie:

Wort abgeleitet von: Lepel