an­re­cken auf Plattdeutsch

Aussprache: /ˈanˌɾɛkn̩/
Verb
Silbentrennung: an·re·cken
[1]
Aufbauwortschatz

Verbformen:

Infinitiv:
an­re­cken
Partizip Perfekt:
an­re­ckt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik reck an
du re­ckst an
he/se/dat re­ckt an
wi re­ckt an
ji re­ckt an
se re­ckt an
Imperfekt:
ik reck an
du re­ckst an
he/se/dat reck an
wi re­cken an
ji re­cken an
se re­cken an
Perfekt:
ik heff an­re­ckt
du hest an­re­ckt
he/se/dat hett an­re­ckt
wi hebbt an­re­ckt
ji hebbt an­re­ckt
se hebbt an­re­ckt
Konjunktiv:
ik reck an
du re­ckst an
he/se/dat reck an
wi re­cken an
ji re­cken an
se re­cken an
Imperativ:
reck an!
re­ckt an!

Etymologie:

Zusammengesetztes Wort bestehend aus: an + recken