in­ra­ken auf Plattdeutsch

Aussprache: /ˈɪnˌɾɔːkn̩/
Verb
Silbentrennung: in·ra·ken

Verbformen:

Infinitiv:
in­ra­ken
Partizip Perfekt:
in­raakt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik raak in
du raakst in
he/se/dat raakt in
wi raakt in
ji raakt in
se raakt in
Imperfekt:
ik raak in
du raakst in
he/se/dat raak in
wi ra­ken in
ji ra­ken in
se ra­ken in
Perfekt:
ik heff in­raakt
du hest in­raakt
he/se/dat hett in­raakt
wi hebbt in­raakt
ji hebbt in­raakt
se hebbt in­raakt
Konjunktiv:
ik raak in
du raakst in
he/se/dat raak in
wi ra­ken in
ji ra­ken in
se ra­ken in
Imperativ:
raak in!
raakt in!

Etymologie:

Zusammengesetztes Wort bestehend aus: in + raken