wed­der­grö­ten auf Plattdeutsch

Aussprache: /ˈvɛ·dɐˌɡɾøːy̯tn̩/
Verb
Silbentrennung: wed·der·grö·ten
[1]
Aufbauwortschatz
plattdeutsch:
deutsch:
niederländisch:
englisch:
Beispiele:
Ik schall di von Korl gröten. — Grööt em man wedder!

Verbformen:

Infinitiv:
wed­der­grö­ten
Partizip Perfekt:
wed­der­grööt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik grööt wedder
du gröötst wedder
he/se/dat grööt wedder
wi grööt wedder
ji grööt wedder
se grööt wedder
Imperfekt:
ik grööt wedder
du gröötst wedder
he/se/dat grööt wedder
wi grö­ten wedder
ji grö­ten wedder
se grö­ten wedder
Perfekt:
ik heff wed­der­grööt
du hest wed­der­grööt
he/se/dat hett wed­der­grööt
wi hebbt wed­der­grööt
ji hebbt wed­der­grööt
se hebbt wed­der­grööt
Konjunktiv:
ik grööt wedder
du gröötst wedder
he/se/dat grööt wedder
wi grö­ten wedder
ji grö­ten wedder
se grö­ten wedder
Imperativ:
grööt wedder!
grööt wedder!

Etymologie:

Zusammengesetztes Wort bestehend aus: wedder + gröten