loos­föh­ren auf Plattdeutsch

Aussprache: /ˈlɔu̯sˌføːy̯·ɾən/
Verb
Silbentrennung: loos·föh·ren
[1]
Aufbauwortschatz
plattdeutsch:
deutsch:
niederländisch:
englisch:
Beispiele:
Föhr man loos! Ik kaam later na.

Verbformen:

Infinitiv:
loos­föh­ren
Partizip Perfekt:
loos­föhrt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik föhr loos
du föhrst loos
he/se/dat föhrt loos
wi föhrt loos
ji föhrt loos
se föhrt loos
Imperfekt:
ik föhr loos
du föhrst loos
he/se/dat föhr loos
wi föh­ren loos
ji föh­ren loos
se föh­ren loos
Perfekt:
ik bün loos­föhrt
du büst loos­föhrt
he/se/dat is loos­föhrt
wi sünd loos­föhrt
ji sünd loos­föhrt
se sünd loos­föhrt
Konjunktiv:
ik föhr loos
du föhrst loos
he/se/dat föhr loos
wi föh­ren loos
ji föh­ren loos
se föh­ren loos
Imperativ:
föhr loos!
föhrt loos!

Etymologie:

Zusammengesetztes Wort bestehend aus: loos + föhren