ut­en­een­brin­gen auf Plattdeutsch

Aussprache: /uːt·ɛːnˈɛːnˌbɾɪnɡn̩/
Verb
Silbentrennung: ut·en·een·brin·gen
[1]
Randwortschatz
Beispiele:
As ik en jungen Keerl weer, heff ik mi Geld toverdeent un Daagbläder uteneenbröcht.
[2]
Randwortschatz
Beispiele:
De dumme Striet harr uns meist uteneenbröcht.

Verbformen:

Infinitiv:
ut­en­een­brin­gen
Partizip Perfekt:
ut­en­een­brö­cht
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik bring uteneen
du bringst uteneen
he/se/dat bringt uteneen
wi bringt uteneen
ji bringt uteneen
se bringt uteneen
Imperfekt:
ik brö­ch uteneen
du brö­chst uteneen
he/se/dat brö­ch uteneen
wi brö­chen uteneen
ji brö­chen uteneen
se brö­chen uteneen
Perfekt:
ik heff ut­en­een­brö­cht
du hest ut­en­een­brö­cht
he/se/dat hett ut­en­een­brö­cht
wi hebbt ut­en­een­brö­cht
ji hebbt ut­en­een­brö­cht
se hebbt ut­en­een­brö­cht
Konjunktiv:
ik brö­ch uteneen
du brö­chst uteneen
he/se/dat brö­ch uteneen
wi brö­chen uteneen
ji brö­chen uteneen
se brö­chen uteneen
Imperativ:
bring uteneen!
bringt uteneen!

Etymologie:

Zusammengesetztes Wort bestehend aus: uteneen + bringen