in­du­ken auf Plattdeutsch

Aussprache op Platt: /ˈɪnˌduːkn̩/
Verb
Silbentrennung: in·du·ken
[1]
Randwortschatz
plattdeutsch:
deutsch:
niederländisch:

Verbformen:

Infinitiv:
induken
Partizip Perfekt:
induukt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik duuk in
du duukst in
he/se/dat duukt in
wi duukt in
ji duukt in
se duukt in
Imperfekt:
ik duuk in
du duukst in
he/se/dat duuk in
wi duken in
ji duken in
se duken in
Perfekt:
ik heff induukt
du hest induukt
he/se/dat hett induukt
wi hebbt induukt
ji hebbt induukt
se hebbt induukt
Konjunktiv:
ik duuk in
du duukst in
he/se/dat duuk in
wi duken in
ji duken in
se duken in
Imperativ:
duuk in!
duukt in!

Etymologie:

Zusammengesetztes Wort bestehend aus: in + duken