in­du­ken op Plattdüütsch

Utspraak op Platt: /ˈɪnˌduːkn̩/
Verb
Sülven: in·du·ken
[1]
Randwoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:
nedderlandsch:

Verbformen:

Infinitiv:
induken
PPP:
induukt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik duuk in
du duukst in
he/se/dat duukt in
wi duukt in
ji duukt in
se duukt in
Vergangen Tiet:
ik duuk in
du duukst in
he/se/dat duuk in
wi duken in
ji duken in
se duken in
Perfekt:
ik heff induukt
du hest induukt
he/se/dat hett induukt
wi hebbt induukt
ji hebbt induukt
se hebbt induukt
Kunjunktiv:
ik duuk in
du duukst in
he/se/dat duuk in
wi duken in
ji duken in
se duken in
Imperativ:
duuk in!
duukt in!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: in + duken