du­ken auf Plattdeutsch

Aussprache: /ˈduːkn̩/
Verb
Silbentrennung: du·ken
[1]
Aufbauwortschatz
aktiv gebraucht
plattdeutsch:
ünner Water swemmen
englisch:
deutsch:
[2]
Aufbauwortschatz
aktiv gebraucht
plattdeutsch:
den Kopp intehn, sik dalhucken, sik lütt maken
deutsch:
=
ducken
[3]
Aufbauwortschatz
aktiv gebraucht
plattdeutsch:
een ünnerkriegen
Beispiele:
[1] Vondaag hett de HSV Werder Bremen aver düchtig duukt.

Verbformen:

Infinitiv:
du­ken
Partizip Perfekt:
duukt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik duuk
du duukst
he/se/dat duukt
wi duukt
ji duukt
se duukt
Imperfekt:
ik duuk
du duukst
he/se/dat duuk
wi du­ken
ji du­ken
se du­ken
Perfekt:
ik heff duukt
du hest duukt
he/se/dat hett duukt
wi hebbt duukt
ji hebbt duukt
se hebbt duukt
Konjunktiv:
ik duuk
du duukst
he/se/dat duuk
wi du­ken
ji du­ken
se du­ken
Imperativ:
duuk!
duukt!