af­so­ren auf Plattdeutsch

Aussprache: /ˈafˌzɔu̯·ɾən/
Verb
Silbentrennung: af·so·ren
[1]
Randwortschatz

Verbformen:

Infinitiv:
af­so­ren
Partizip Perfekt:
af­soort
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik soor af
du soorst af
he/se/dat soort af
wi soort af
ji soort af
se soort af
Imperfekt:
ik soor af
du soorst af
he/se/dat soor af
wi so­ren af
ji so­ren af
se so­ren af
Perfekt:
ik bün af­soort
du büst af­soort
he/se/dat is af­soort
wi sünd af­soort
ji sünd af­soort
se sünd af­soort
Konjunktiv:
ik soor af
du soorst af
he/se/dat soor af
wi so­ren af
ji so­ren af
se so­ren af
Imperativ:
soor af!
soort af!

Etymologie:

Zusammengesetztes Wort bestehend aus: af- + soren