rut­föh­ren auf Plattdeutsch

Aussprache: /ˈɾuːtˌføːy̯·ɾən/
Verb
Silbentrennung: rut·föh·ren
[1]
Aufbauwortschatz
plattdeutsch:
deutsch:
Beispiele:
Gott schall uns rutföhren ut dat Leed.

Verbformen:

Infinitiv:
rut­föh­ren
Partizip Perfekt:
rut­föhrt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik föhr rut
du föhrst rut
he/se/dat föhrt rut
wi föhrt rut
ji föhrt rut
se föhrt rut
Imperfekt:
ik föhr rut
du föhrst rut
he/se/dat föhr rut
wi föh­ren rut
ji föh­ren rut
se föh­ren rut
Perfekt:
ik heff rut­föhrt
du hest rut­föhrt
he/se/dat hett rut­föhrt
wi hebbt rut­föhrt
ji hebbt rut­föhrt
se hebbt rut­föhrt
Konjunktiv:
ik föhr rut
du föhrst rut
he/se/dat föhr rut
wi föh­ren rut
ji föh­ren rut
se föh­ren rut
Imperativ:
föhr rut!
föhrt rut!

Etymologie:

Zusammengesetztes Wort bestehend aus: rut + föhren