twei­krö­men auf Plattdeutsch

Aussprache: /ˈtvaɪ̯ˌkɾøːm̩/
Verb
Silbentrennung: twei·krö·men
[1]
Randwortschatz
plattdeutsch:
deutsch:
niederländisch:
Beispiele:
Se hett Broot tweikröömt un in de Melk daan.

Verbformen:

Infinitiv:
twei­krö­men
Partizip Perfekt:
twei­kröömt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik krööm twei
du kröömst twei
he/se/dat kröömt twei
wi kröömt twei
ji kröömt twei
se kröömt twei
Imperfekt:
ik krööm twei
du kröömst twei
he/se/dat krööm twei
wi krö­men twei
ji krö­men twei
se krö­men twei
Perfekt:
ik heff twei­kröömt
du hest twei­kröömt
he/se/dat hett twei­kröömt
wi hebbt twei­kröömt
ji hebbt twei­kröömt
se hebbt twei­kröömt
Konjunktiv:
ik krööm twei
du kröömst twei
he/se/dat krööm twei
wi krö­men twei
ji krö­men twei
se krö­men twei
Imperativ:
krööm twei!
kröömt twei!

Etymologie:

Zusammengesetztes Wort bestehend aus: twei + krömen