ut­bie­ten auf Plattdeutsch

Aussprache: /ˈuːtˌbiːtn̩/
Verb
Silbentrennung: ut·bie·ten
[1]
Randwortschatz
sik ~
plattdeutsch:
deutsch:
niederländisch:
Beispiele:
An mi hett he sik de Tähn utbeten.

Verbformen:

Infinitiv:
ut­bie­ten
Partizip Perfekt:
ut­be­ten
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik biet ut
du bitt­st ut
he/se/dat bitt ut
wi biet ut
ji biet ut
se biet ut
Imperfekt:
ik beet ut
du beetst ut
he/se/dat beet ut
wi be­ten ut
ji be­ten ut
se be­ten ut
Perfekt:
ik heff ut­be­ten
du hest ut­be­ten
he/se/dat hett ut­be­ten
wi hebbt ut­be­ten
ji hebbt ut­be­ten
se hebbt ut­be­ten
Konjunktiv:
ik beet ut
du beetst ut
he/se/dat beet ut
wi be­ten ut
ji be­ten ut
se be­ten ut
Imperativ:
biet ut!
biet ut!

Etymologie:

Zusammengesetztes Wort bestehend aus: ut + bieten