rut­wran­geln auf Plattdeutsch

Aussprache op Platt: /ˈɾuːtˌvɾan·ɡəln/
Verb
Silbentrennung: rut·wran·geln
[1]
Randwortschatz
Beispiele:
He hett en Steen ut de Muur rutwrangelt.
Dat Baby wrangelt sik ut de Büx rut.

Verbformen:

Infinitiv:
rutwrangeln
Partizip Perfekt:
rutwrangelt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik wrangel rut
du wrangelst rut
he/se/dat wrangelt rut
wi wrangelt rut
ji wrangelt rut
se wrangelt rut
Imperfekt:
ik wrangel rut
du wrangelst rut
he/se/dat wrangel rut
wi wrangeln rut
ji wrangeln rut
se wrangeln rut
Perfekt:
ik heff rutwrangelt
du hest rutwrangelt
he/se/dat hett rutwrangelt
wi hebbt rutwrangelt
ji hebbt rutwrangelt
se hebbt rutwrangelt
Konjunktiv:
ik wrangel rut
du wrangelst rut
he/se/dat wrangel rut
wi wrangeln rut
ji wrangeln rut
se wrangeln rut
Imperativ:
wrangel rut!
wrangelt rut!

Etymologie:

Zusammengesetztes Wort bestehend aus: rut + wrangeln