fing­e­re­ren auf Plattdeutsch

Aussprache: /ˈfɪ·ŋə·ɾɛː·ɾən/
Verb
Silbentrennung: fing·e·re·ren
[1]
Aufbauwortschatz
plattdeutsch:
deutsch:
Beispiele:
Wat fingereerst du dor jümmer an rüm?

Verbformen:

Infinitiv:
fing­e­re­ren
Partizip Perfekt:
fing­e­reert
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik fing­e­reer
du fing­e­reerst
he/se/dat fing­e­reert
wi fing­e­reert
ji fing­e­reert
se fing­e­reert
Imperfekt:
ik fing­e­reer
du fing­e­reerst
he/se/dat fing­e­reer
wi fing­e­re­ren
ji fing­e­re­ren
se fing­e­re­ren
Perfekt:
ik heff fing­e­reert
du hest fing­e­reert
he/se/dat hett fing­e­reert
wi hebbt fing­e­reert
ji hebbt fing­e­reert
se hebbt fing­e­reert
Konjunktiv:
ik fing­e­reer
du fing­e­reerst
he/se/dat fing­e­reer
wi fing­e­re­ren
ji fing­e­re­ren
se fing­e­re­ren
Imperativ:
fing­e­reer!
fing­e­reert!

Etymologie:

Zusammengesetztes Wort bestehend aus: Finger + -eer